ديروز...
بازباران با ترانه با گوهرهاي فراوان مي خورد بر بام خانه ...
و اما امروز...
بـــــاز بــــاران بــــــی تــــرانــــــــــــــــه
بـــا تمــــام بـــي کسي هـاي شبـــانــــه
مي خورد بــــر مـــــرد تــنـــــــها
مي چکــد بـر فـــرش خـانــــــه
بازمي آيـــد صداي چــــک چـــک غــم
بـازماتــم من بـــه پشت شيشه ي تنهايي افتــــــاده
نمي دانم ٬نمي فهمم کجـاي قطره هاي بـــي کسي زيـبــاست؟
نمي فهمم٬ چرا مردم نمي فهمند که آن کودک٬ که زير ضربه شلاق باران
سخت مي لرزد کجاي ذلتش زيباست؟
سوختم باران بزن شايد تو خاموشم کني
شايــد امشب سوزش اين زخم ها را کم کني
آه باران من سراپاي وجودم آتش است
پس بــزن باران بزن شايد تـو خاموشم کني
